دنیای ما

دنیای ما مثل یک پیاده رو است که در انتهای آن با کسی قرار داریم…

برای رسیدن به طرف مقابلمان باید از خیلی ها در این مسیر بگذریم…

باید چشم روی خیلی ها ببندیم و ایمان داشته باشیم آنکه در نهایت برای ما ایستاده است ارزش این همه رهگذر را دارد…

بیایید اگر مراقب خودمان نیستیم محض خاطر دل آنکه ایستاده به کسی تنه نزنیم و تنه ی کسی را نخوریم…

می بیند..آدم است دیگر دلش می گیرد

منتظر ماست …

دلش می گیرد او را فراموش کنی وقتت را تلف تنه زدن های رهگذرهای بی سروپا کنی…

مراقب آنکه منتظرتان است باشید…

باور کنید در هیچ جای دنیا شنیدن آه و ناله از سر دلتنگی و‌دلگیری برای کسی جذاب نیست…

آنقدر عاشق شدنتان را کش ندهید که طرفتان راه بیفتد در پیاده رو زندگی و تنه خور دیگران شود…که آه و ناله اش بگیرد و بی سروپایی شود که نمی خواست باشد…

مراقب خودتان.. عشقتان… و رابطه تان باشید😊✋

روزی خواهد آمد که هیچ چیز جز عشق برای انسان نمی ماند… .💎❤

همیشه عاشق باشید😊

 

درباره نویسنده

یاسمن

کمی شاعرو کلی عاشق
خواننده هرشعری هرخطی هر اثری...
با ادبیات زندگی می کنم...
یک ریاضی دان باید کمی هم شاعر باشد؛)

1 دیدگاه

نوشته‌های تازه

بایگانی